Ben je als Achterhoeker echt zo stevig geworteld in de regio? Of schuilen er meer verhalen en verschillende voorouders in een ‘Achterhoeker’ dan we denken?

In deze tentoonstelling is het handwerk te zien van deelnemers van Lang Leve Kunst & Naoberschap (Amphion cultuurbedrijf) die op creatieve wijze hun eigen verleden hebben onderzocht. Deze borduursels, foto’s en leporello’s worden verbonden aan het onderzoeksproject ‘Mijn Achtergrond’ van Erfgoedcentrum Achterhoek en Liemers (ECAL) naar de migratieachtergronden van Achterhoekers.

Als bezoeker heb je bovendien de mogelijkheid je eigen migratiereis achter te laten. Zo kunnen we de achtergrond van onze bezoekers in kaart brengen. Tijdens de tentoonstelling is er een programma met ambachtelijke workshops en activiteiten, zoals een lezing over Achterhoeks linnen en maken kinderen een eigen knapzak.

Dat mensen zich verplaatsen is iets van alle tijden en met deze tentoonstelling hoopt Stadsmuseum Doetinchem we een bijdrage te leveren aan het bespreekbaar maken van migratievraagstukken.

Fotograaf Diana Tamliani (1985, Suchumi GE) vluchtte op haar twaalfde uit Georgië en weet hoe het voelt om in een nieuw land te wortelen, een identiteit te zoeken en je achtergrond te leren omarmen.  

In de projectruimte zie je Patterns of Unity, een fotoserie van vrouwen in de traditionele kleding van hun moederland, laat Diana de kracht en schoonheid van diversiteit zien. 

Handgeweven Achterhoeks linnen is de basis van het werk van Els Lemkes (1945, Alphen aan den Rijn). De rollen linnen zijn een erfstuk geweest van haar schoonmoeder die boerin was op de boerderij ‘De Lüthe’ in Barlo. Met dit antieke materiaal maakt Els abstracte kunstwerken, geladen met herinneringen. Door te plooien, stikken, scheuren en spannen probeert ze zowel het persoonlijke als het culturele erfgoed te behoeden voor vergetelheid.